Foto: Jan Maassen Fotografie
Tekst: Stichting Oud Uithoorn/De Kwakel

Oorspronkelijk vormde de Thamerlaan als Thamerdijk de verbinding tussen Hollandsedijk en Zijdelveld. Gerekend vanaf de Amstel was het de achterste dijk van het Bovenland. Het slootje dat er nu ligt doet in niets herinneren aan de oorspronkelijke tocht, waarin het heerlijk vissen was. De Oranjewijk, aangelegd aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog, was nog volledig weiland. Het Witte Huis kwam er in 1906 en de woningen aan het eind bij de Stationsstraat dateren uit 1922.

De droogmaking van de Thamerbinnenpolder was omstreeks 1850 voltooid. Door de aanleg van de spoordijk (1915) en de Provinciale Weg (1938) werd de Thamerdijk als het ware in tweeën geknipt. Een deel van het traject tussen Molenlaan en Hollandsedijk werd geannexeerd door de Teerunie/Cindu en heette toen Achterom. De dijk vanaf de Molenlaan tot de Spoordijk werd Thamerweg. Het deel vanaf Spoordijk tot aan Zijdelveld heette Thamerlaan.

In 1938 werd de Thamerlaan geasfalteerd door aannemers De Beus en Strijland. De Thamerlaan kreeg een ander aanzien door de ontsluiting van de Oranjewijk en daaraan gekoppeld de aanleg van de Boerlagebrug, eind vorige eeuw gesloopt. Strijland liet zijn eenden zwemmen in de sloot en bouwde in het midden van de vaart een hok met trappetjes, opdat de bergeenden makkelijk vanuit het water het hok in konden komen. ‘

De ontsluiting van Thamerdal liet zijn sporen na op de Thamerlaan; een blokje huizen verdween bij de aansluiting van de Prinses Christinalaan op de Prinses Irenelaan in 1962.

De Thamerweg was een grindweg en hield tot begin jaren vijftig van de vorige eeuw op bij nummer 34. Een vee- en klaphek vormde de scheiding tussen weg en weiland. Vlak achter het hek bouwde Rietveld in 1949 een nieuw huis. Over een karrenspoor kon men verder fietsen naar het houten huisje van Piet Woerden (voormalig quarantaine huisje) en door naar de Molenkade (Molenlaan).